Door: Frans Witteman | vrijdag 3 oktober 2008 11:07
NIEUW-VENNEP - Idealisten worden ze genoemd. Mensen die huis en haard achterlaten om in den vreemde anderen een beter leven proberen te geven. Henk (47) en Hermine (52) de Graaf zijn zulke mensen. Begin januari vertrekken ze naar Suriname om daar het Indiaans kinderhuis Koesikwarano (Huis van vrede) te gaan leiden.
Hun zekerheden van een goede en goed betaalde baan leveren ze in en worden afhankelijk van giften. Hun inboedel moeten ze verkopen. Hun mooie badkamer wordt een hok met een douche waar enkel koud water uitkomt. Hun ruime en goed ingerichte woonkamer wordt een kamertje met kale muren en zonder gordijnen.
Ondanks dat ze hier ook nog eens veel vrienden, een warm kerkgenootschap, hun vier kinderen en een kleinkind achterlaten twijfelen Henk en Hermine geen ogenblik. "Van de overheid is niets te verwachten. We gaan voor een betere toekomst voor de ruim veertig kinderen en willen bereiken dat ze met een diploma van het voortgezet onderwijs de maatschappij instappen. Allemaal zijn ze met een zware rugzak aan bagage binnengekomen. Wezen, kansarme kinderen, kinderen uit gebroken gezinnen. En allemaal hebben ze leerproblemen. Het is voor ons een voorrecht om in zoveel levens betrokken te mogen worden."
De beide Vennepers volgen niet alleen hun hart. "We geven ook gehoor aan God's opdracht om dit werk te gaan doen", zegt Hermine die een mooie baan heeft in zorgcentrum Westerkim. "Het is geen bevlieging. We hebben er goed over nagedacht en het besluit genomen dat als Hij dit van ons wil wij dit moeten doen." Henk knikt. "Hier hebben we alles wat ons hartje begeert en toch willen we steeds meer en steeds mooier. Wat is het nut ervan, heb ik me veelvuldig afgevraagd. Het antwoord kwam van de zomer uit Suriname in de vorm van een email."
In 2005 zijn Henk en Hermine op vakantie in Suriname en kijken naar kindertehuizen die ze kunnen ondersteunen. Ook Koesikwarano, in een buitenwijk van Paramaribo, bezoeken ze. Hun hart huilt. "Een keuken die op instorten staat, slaapzalen met stapelbedden die dicht op elkaar staan. Heel treurig allemaal. Toen wij eind vorig jaar in onze kerk, de Evangelie Gemeente in Hillegom, twee vacatures zagen hangen voor een niet-betaalde baan in een kinderhuis daar, hebben we gesolliciteerd. Helaas waren we te laat." Henk: "Toen ik even daarna een nieuwe functie in de zorg kreeg aangeboden heb ik God gevraagd 'als u nog iets met ons wil laat het dan vóór 1 september weten'. Nog dezelfde nacht kwam er een noodkreet uit Suriname. Of we nog interesse hadden voor Koesikwarano. Het andere echtpaar had zich teruggetrokken." De ogen van Hermine stralen als ze zegt: "Mensen hier hebben ons voor gek verklaard dat we dit werk met al zijn onzekerheden gaan doen. Maar God wil dat we er naar toe gaan dus gaan we onze schouders eronder zetten. Van niets gaan we iets maken in het belang van de kinderen. Het is mooi en dankbaar werk."
Wie Henk en Hermine financieel wil ondersteunen kan vriend worden. Er is grote behoefte aan zomerkleding en beddegoed. Hoewel het thuisfrontcomité middels velerlei acties voor financiële ondersteuning zorgt, zijn sponsors en fondsen welkom omdat de Vennepers ook nog eens voor een enorme renovatieklus staan. Om scholen, kerken en bedrijven warm te maken voor het project is een powerpointpresentatie beschikbaar. Voor informatie: (0252) 347 906 of email: graaf.henk@kpnplanet.nl (verbeterd mailadres, red).
Op de foto: Henk en Hermine de Graaf: "We zullen Nederland missen, maar het belang van de kinderen staat voorop."